Mga Kwento ng Pag-asa

Hunter, tumatanggap ng atay

Ang Paglalakbay sa Paglipat ng Atay ni Hunter

Malaki ang plano ni Hunter na maging isang doktor, ngunit ang mga komplikasyon mula sa kanyang cystic fibrosis ay nag-iwan sa kanya bilang isang pasyente na nangangailangan ng isang bagong atay. Ang regalo ng isang donor ay nagbigay sa kanya ng pagkakataong kailangan niyang pumasok sa medikal na paaralan, na nagligtas sa buhay ni Hunter — at sa huli ay nagbibigay-daan sa kanya na iligtas at pagalingin ang buhay ng iba bilang isang manggagamot sa hinaharap.

Na-diagnose na may cystic fibrosis, isang genetic na kondisyon na nakakaapekto sa mga baga, digestive system at reproductive organ, sa edad na tatlo, si Hunter ay nagkaroon ng medyo malusog at aktibong pagkabata bago lumitaw ang mas malubhang mga palatandaan ng babala. Ang cystic fibrosis ay gumagawa ng makapal at malagkit na uhog na bumabara sa anumang makakaya nito. Sa kaso ni Hunter, nagdudulot ito ng pagkabigo sa atay at, sa edad na 13, isang bagong atay ang tanging pag-asa niya.

Si Hunter ay inilagay sa listahan ng naghihintay na pambansang transplant. Habang naghihintay siya, naranasan niya ang magkahalong highs (paglalaro ng baseball, pagtapos sa high school at pagtanggap ng kanyang undergraduate degree) at lows (extended hospital stays and endless procedures) habang sinisikap niyang huwag hayaan ang kanyang humihinang kalusugan na pumigil sa kanya na sulitin ang kanyang kabataan. Matapos ang mahabang paghihintay, sa wakas ay nagbago ang swerte ni Hunter noong St. Patrick's Day nang matanggap niya ang bagong atay mula sa isang mapagbigay na donor na nagligtas sa kanyang buhay.

Ngayon, mas malusog ang pakiramdam ni Hunter kaysa dati at bumalik sa landas na hinahabol ang kanyang mga pangarap sa karera. Nakuha niya ang kanyang master's degree sa biomedical sciences, at magsisimula na siya sa kanyang ikatlong taon sa medikal na paaralan. Umaasa si Hunter na maging isang emergency na manggagamot para makapagbigay siya. Kapag hindi siya nag-aaral, makikita siyang gumugugol ng oras kasama ang pamilya, mga kaibigan, ang kanyang kasintahan at ang kanyang miniature na dachshund. Iniisip ni Hunter ang tungkol sa kanyang donor araw-araw at nakakaramdam ng matinding pasasalamat sa ginawang posible ng lahat.

“Ang pagmamahal at suporta ng aking pamilya ay nangangahulugan ng lahat sa paglipas ng mga taon, at ang walang pag-iimbot na regalo ng aking donor ay higit pa sa pagtulong sa akin,” sabi ni Hunter. "Ang aking donor ay tumutulong sa bawat pasyente na makikita ko sa aking buhay."